Etnograf i działacz oświatowy na Mazurach. Pochodził z polskiej rodziny Giżyckich osiadłej na Mazurach w XVI w. W Królewcu odbył studia nad językiem polskim oraz studia teologiczne. Był pastorem w parafii ewangelickiej w Ostródzie. Bronił praw Mazurów do własnej kultury i do języka polskiego w szkołach. Zapoczątkował badania etnograficzne na Mazurach (zajmował się przede wszystkim zachodnią częścią regionu). Jego największym dziełem są Pieśni ludu znad górnej Drwęcy: w parafiach ostródzkiej i kraplewskiej, zbierane od 1836 do 1840 roku. Zawiera ono ponad 400 pieśni, z których około 30 ma zapis nutowy. Układał polskie śpiewniki, m.in. Śpiewnik szkolny i domowy. Był współzałożycielem pisma "Przyjaciel Ludu Łecki", jak również autorem pracy na temat kultury i języka ludności mazurskiej pt. Polska kwestia językowa w Prusach. W 1946 r. miasto Łuczany (dawniejsze Lec) na Mazurach nazwano na cześć Gizewiusza - Giżyckiem.