Architektura miejska rozwijała się wraz z bogaceniem się mieszczaństwa. Przebudowywano wcześniej powstałe budynki użyteczności publicznej, budowano nowe domy mieszkalne, do murów miejskich dobudowywano nowe baszty i barbakany (w Krakowie 1498-1499). Dominowało jeszcze budownictwo drewniane, ale pojawiało się coraz więcej budynków murowanych. Pochodzący z 2. połowy XIII w. ratusz toruński rozbudowano w końcu wieku XIV. W Gdańsku ratusz z XIV w. został podwyższony i otrzymał wysoką wieżę. W końcu XV w. mieszczanie gdańscy wznieśli Dwór Artusa (1477-1481) i nową siedzibę Bractwa Kurkowego Św. Jerzego (1487-1494). Niewiele gotyckich domów mieszczańskich zachowało się do naszych czasów, jednak dom Kopernika w Toruniu, domy gdańskie i krakowskie dobrze ilustrują ówczesną architekturę. W latach 1492-1497 budynki Collegium Maius w Krakowie otrzymały kształt czworoboku i łączący skrzydła budowli krużganek ze sklepieniami kryształowymi. Sale wykładowe zajmowały pomieszczenia przyziemia, a na dwóch piętrach ulokowano mieszkania profesorów, salę zebrań i posiłków, oraz lektorium teologiczne. Krakowskie Sukiennice przebudowano już około 1390 roku.